@

در فراسوی هرزگی زیستن شرم بزرگی است

مگر آنجا که پله پله شهوت نگاه تو باشد تا اوج آرامش

من آویخته بر صلیب آغوش تو

قربانی بکارت بی سرنوشت ترین قاصدکان بر باد رفته ای خواهم شد

که تا سرزمین موعود نفس هایت

سرگردان ، آواز حزن آلود دلتنگی سر می دهند