۱۳۹۰ مهر ۱۲, سه‌شنبه

...326...



زندگی را به هر توانی که رساندم
در وجود زنانه ام که ضرب شد
او ناتوان تر شد و
من صبور تر

... حالا باید تقسیم کنم
...مجموع سالها صبوری را
بر فردایی که شکوفه گل دهد
عشق لبخند بزند

مرگ مرا ببوسد
در سرزمینی که شاید هرگز مادرم بر سر ِِ زمینم نرود

یادداشت از

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)