۱۳۹۰ مهر ۱۲, سه‌شنبه

...349...




صدای تو طنین آب روان است بر سنگریزه های زندگی
از دور به گوش میرسد 
لب های خشکیده‌ام امیدوار به خیسی لبخند 
گام هایم بى اراده تند میشوند
تا رسیدن به زلال آغوشت

حالا بگذار تمام دسته گل های دنیا را به آب بدهند 
ما گلستانی از بوسه به گونه های سنگی زندگی هدیه خواهیم کرد

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر