کوچک بودم که یاد گرفتم
دل خوش کنم به رویاهای دروغین
و مردمانی سخت دروغین
و سایه هایی که به دروغ بر سرم نه
دور سرم
آنقدر می چرخند که هوش از من رفته
گمان می کنم خوابیده ام
و بیداری ام همان خورشید دروغینی است
که بسیار دور می درخشد
و هیچگاه چشمانم را نزد
تنها دلم را برد