۱۳۹۱ آذر ۶, دوشنبه

@



من روزها به زمختی دستان خسته ی زندگی بوسه می زنم 
و شب هنگام از دهان مرگ لب می گیرم 

می دانستید ؟
در اوج لطافت می شود پشت به آسمان کرد و با خاک خوابید!
بی آنکه غرور خورشید جریحه دار شود 
یا دل ماه بشکند

خیانت نفسی است که به دنیا امدنش را جشنی نیست !