سالش مهم نیست
بعد از هزار می تواند هزاران عدد باشد
اردیبهشت است
و من بعد از آن همه سفر
هنوز در راه مانده ام
بی آنکه راهی شده باشم
کجایش مهم نیست
پشت در می تواند هزاران جاده و خانه باشد
اردیبهشت است
ماهی که حادثه ی تو روی سینه ام رخ داد
من دستان تو را که کوچک بودند بوسیدم
لب هایم شیرین شدند
چرایش مهم نیست
اردیبهشت است
و ما ... من و تو
هنوز در راهیم
تو همسفر خوب تمام روزهای من
هنوز در راه جاده ها و خانه ها
پا به پای صبوری قدم می زنی
و بلندای قامتت را با سایه ی من می سنجی
من در بیست و یکم اردیبهشت همیشه زیبا خواهم بود
سالش مهم نیست
بعد از هزار بگذار هزاران عدد باشد
لبخند تو تقویم تمام بی سالی های زندگی من شده است
