۱۳۸۸ دی ۱۷, پنجشنبه

...36...




دلم به اندازه ی تمام شیشه های خانه مان شکسته است


دلم به اندازه ی تمام ظرف های آشپزخانه مان شکسته است

دلم به اندازه ی شیشه های تمام پنجره های تهران شکسته است

دلم به اندازه ی تمام عقده های برادرت شکسته است

به پدرت بگو خوش حال باشد

دلم به اندازه ی تمام فریادهای زده و نزده اش شکسته است

.

.

.

این دل وامانده به اندازه ی تمام دل های دنیا شکست

درست وقتی که مثل همیشه

باز هم تو نیستی

.

.

جالب نیست؟


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر