موهایش تار تار اشک آزادی می ریزندبا ناله های سوزان هوا
حجاب زور تجاوزگرانه چنگ می زند بر اندام خسته و ظریف اش
چشم هایش با بغض داغی آفتاب را سرزنش می کند
ساقش را می پوشاند تا نرینه ای به گناه مبتلا نشود
لباس را روی لباس می پوشد تا حرمتش شکسته نشود
ضجه می زند
دور کنید هرز سایه تان را از سرم
سهم من از بهشت گوارایتان
هویتم را پس بدهید
من زنم......... زن ایرانی
پ ن : روزی انتقام می گیریم اما
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر