تاب بده مرا.... بی تابم
بالاتر....بالاتر
پرواز... پرواز
محکم تر تاب بده مرا.... بی تابم
زیبایی
...عشق
مهربانی
شعر
پرواز...پرواز
بالاتر...بالاتر
محکم تر تاب بده مرا... بی تابم
باور
فاصله
عشق
شعر
دلتنگی
مهربانی
آغوش
بالاتر... بالاتر
محکم تر تاب بده مرا .... بی تابم
پرواز می خواهم ... پرواز
بازتر کن زنجیر فاصله را
محکم تر محکم تر تابم بده... بی تابم
تا بالای ابرها ببر مرا
باز هم بگو و تابم بده
تابم بده و بگو
از عشق
مهربانی
باور
آغوش
دلتنگی
بالا ببر مرا... من آن بالا زیباترم
محکم تر... محکم تر تاب بده مرا ... بی تابم
ابرها سیاهند
تگرگ
رعد
باران می بارد این بالا
نگهدار می ترسم
یواااش تر... یواااش تر
می ترسم
از این بالا تمام دلت پیداست
صدای جیر جیر تابت می آید
نگفته بودی زنجیر تابت پوسیده
یواااش تر... یوااااش تر
پایین بیاور مرا... می ترسم
می ترسم
باران می بارد
باران فریاد
تهمت
خیانت
توهین
تهدید
سقوووووووووووووط
.
.
.
تمام شدم
لاشه ام را از میان تکه های آهنین دل هاتان جمع نکنید
بگذارید دفن شوم زیر تمام حماقتم
رهایم کنید
بروید
این جنازه هیچ محرمی ندارد
بروید ای همه نامحرمان نامرد روزگار
تا تنهای تنها
چال کنم وجود پاره پاره ی زنی را
که جرمش تنهایی بود
و شوق لمس سرانگشتان عشق
که شنیده بود بسیار مهربان است
بروید
می خواهم زیر آهن پاره هاتان بخوابم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر