باید ریشه درکودکی ام دوانده باشد
که به وقت هراس و درد
بسان زنی که برای تهدید زندگی
آتش به تن می کشد
این چنین با واژه خفه می کنم بغض های بی اراده ام را
...باید ریشه دربی ریشگی نسلی باشد
که یاد نگرفت پاسخ فریادبغض نیست
نفهمیدگنجشک برای استراحت کنارپنجره ای می نشیند
که سایه ای پشت ان جم نمی خورد
و امروزهم دیراست بدانم
چرا دردتسکین ناآرامی های زنی است
که درنوجوانی بسیارسیاه می پوشید
تا نجابت رابه رخ آفتاب بکشد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر