۱۳۸۹ اسفند ۱۲, پنجشنبه

...207...



هرچه کردم از تاریکی خانه ای بود

 که تنهای تنها من چراغدار و پاسدارش بودم

 انصاف نبود تنها چراغ خانه ام را

 باور ته کشیده ام را

که به کج سوزی رسیده بود از فرط خستگی

 بدزدی و بروی........

 دست مریزاد


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر