به نام خدای صبر نگاهت
بی قراری های روزها آرام می شوند
آرام ِ آرام که نه
نجیب می شوند
حرمت چشمانت را نگه می دارند
که سو سو می زنند تمام دلهره هایم را
به نام خدای قدرت دستانت
لرزش دستانم تمام می شوند
تمام ِ تمام که نه
... کز می کنند میان انگشتانت
تا آبرو داری کنند
کنار امن شانه هایت
به نام خدای بودنت
بودنت
بگذریم................
بگذار راز آفرینش نفس هایت
بماند کنج لب هایم
و باد نبرد بوی تو را
حتی اندکی دورتر از رگ گردن من
همانجا که خدایم نشسته
به نام خدای وجودم
می نشانم تو را همان جا
آرام تر از نسیم
نزدیک تر از نفس
دور نشو
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر