۱۳۹۰ بهمن ۳۰, یکشنبه

...635...



من وجب زده ام روزهایی را که با امواج خنده ات
کوتاه می شوند
به قدِ نفس های تو
تا گوشه ی لب های من

این بار که آمدی
لبخند ممنوع است
شاید زمان بلند تر کند
شب های بودنت را
یادداشت از

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)