۱۳۹۰ مهر ۱۷, یکشنبه

...518...




دانه ی مهر را کنج لبش کاشتم
بوسه بارانش کردم
جوانه زد

آسمان غرید
...
نماز باران می خواندیم
دل لرزید
شک ترک برداشت
عشق بر سرمان فرو ریخت

روی سینه اش جان دادم

بغض شکست

گناه پــــــــــــاک شد

هیچ با بلایای طبیعی عاشق شده ای؟

یادداشت از

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)