۱۳۹۰ مهر ۱۷, یکشنبه

...544...



دنیا زیر و رو شود اگر
تو سقف احساس منی
پناه گاه هرگاهی که
ستون هایش صبوری دستانم
آینه کاری هایش اشک چشمانم
...آفتاب گیرش آهِ ماسیده بر لبخندِ لبانم
مهتابی اش ستاره باران نگاهت بر نگاهانم است

ماه پیشونی قصه هایت نیستم
مادرت خواهم ماند

یادداشت از

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)