۱۳۹۰ مهر ۱۷, یکشنبه

...538...

دستانت را که بر شانه ام می فشاری،بی نیاز ترین شانه شکسته ای هستم که تو را بوسه باران اشک های خشکیده ام می کنم و خودسیراب ترین تشنه ی روزگار می شوم __________________ خــــــــــــــــــــــــــدا

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر