...547...

دل شکسته گاه به سایه ی مورچه ای بر حاشیه دیوار دل می بندد

حال مرا بفهم

من دل شکسته ی تن خسته

به سایه ی تو مَرد

دل بسته بودم

که هیچ

سر بر شانه ات گذاشتم

آرام خوابیدم

مَردی که از عشق مُرده بود

بس که معشوقه داشت