...564...

بی گمان سنگ تمام بدگمانی ها

از کمان سرکش ابروان تو 

به قلب باور من پرتاب شد

ابروانی که سایه ی چشمان لخت بود

نه نگاه آرامی که تنها

خیس می شد

 از حجاب ابری

که زندگی دچارش کرده بود