بوسه ات شیرین بود
تنها نمی دانم چرا نمک به زخم تنهایی ام می پاشید
آغوشت گرم بود
اما شاید ندانی من بسیار لرزیدم
کلامت مهر بود
... من اما هاون به مغز واژه می کوبیدم
جای نگرانی نیست
مادرم می گفت
روزی که به دنیا آمدم
صبور بودم
انگار آمدم که همه را درک کنم
خودم اما به دَرَک
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر